Gracias a compresión de arquivos podemos escoitar música e ver películas en distintos medios como computadoras, dvd's ou outros medios portátiles. Día tras día actualízanse para ofrecer opcións de entretemento de alta calidade en arquivos de pequeno tamaño.

A compresión de arquivos faise mediante algoritmos. Para conseguir a redución dos arquivos emprégase unha técnica coñecida como PNS ( norma de percepción de ruído ). Considérase de percepción porque a maioría dos formatos de audio, como o MP3, aproveitan as características do oído humano para deseñar a compresión dos algoritmos que dan forma a un arquivo de son. Existen certas frecuencias que o ser humano non recoñece, e da mesma maneira, hai certos sons que escoita mellor.

Utilizando este tipo de variables, a compresión do son traballa mediante a eliminación de certas partes dunha canción (frecuencias imperceptibles) sen alterar de maneira significativa a calidade do que escoitamos.

Se esta compresión de son se lle fai a un arquivo de son de maneira adecuada, o seu tamaño redúcese de maneira considerable, nun factor de 10 a 1 polo menos.

Por exemplo para gardar a información de cada un dos arquivos de son ( pistas ou tracks ) nun CD comercial, emprégase un formato de alta resolución sen comprimir. Así o estándar de calidade de un CD comercial require de moito espazo de almacenamento, pois necesítase unha gran cantidade de bit's para reducir cada segundo dunha canción. O obxectivo da compresión é reducir o número de bit's tratando de conservar o máximo a fidelidade auditiva do arquivo orixinal.

Os formatos de audio máis comúns :


AAC : Codificación estándar para audio recoñecida por ISO no patrón MPG-2. En teoría, almacena máis que o MP3 en menos espazo, este é o formato de audio que emprega Apple para os arquivos de audio que reproduce o IPOD e que poden mercarse a través de internet.

WAV : Foi desenrolado por Microsoft e IBM, apareceu por primeira vez para o entorno de Windows no ano 1995. Os arquivos de son gardados no formato de son de Microsoft teñen esta extensión. Co tempo trocou a un estándar de gravación para música de CD's. O seu soporte de reprodución e un dos mais importantes, xa que funciona en calquera aplicación de Windows e en equipos domésticos comúns con reprodutor de CD's.

AU : Emprégase en arquivos de son co sistema Unix de Sun Microsystems and NeXT, a extensión AU ven de audio, e tamén funciona como estándar acústico para a linguaxe de programación de JAVA

WMA : Windows Media Audio. É a versión de Windows para comprimir audio, moi parecido ó MP3. Non solo reduce o tamaño en arquivos grandes, se non que tamén se adapta a diferentes velocidades de conexión en caso de que se necesite reproducir en Internet en tempo real.

MIDI : Polas suas siglas en inglés quere dicir a tradución : Instrumento Musical de Interfaz Dixital, e é o considerado como o formato estándar na industria da música electrónica. É moi útil para empregar con dispositivos varios como sintetizadores musicais ou tarxetas de son. Polo tamaño resultante que ofrece a súa compresión, este formato é moi empregado para reprodutores que necesitan combinar arquivos de son e vídeo, como por exemplo os karaokes.

MPEG : Moving Pictures Experts Group (Grupo de Expertos en Imaxes en Movemento). Extensión: mpeg, mpg, m1v, mp1, mp3, .mp2, .mpa, .mpe
É o formato máis importante de todos. Creado por un grupo de desarrolladores, cuxo fin era crear un sistema de compresión coa intención de reducir os arquivos de vídeo e audio. Opera baixo o auspicio da Organización Internacional de Estándares (ISO). Por exemplo, as películas en DVD, as transmisións de tv dixital e as de tv satélite empregan o sistema de compresión MPEG, para levar os sinais audio e vídeo en pequenos espazos. Inclúe un subsistema de compresión de son chamado MPEG Layer 3, coñecido polo mundo enteiro como MP3.

Descrición:
O mp3 (Mpeg layer 3) é un codec de audio moi estendido. Os arquivos creados con este codec teñen a extensión .mp3, polo que tamén se lle chama formato mp3.

A súa peculiaridade é o seu tamaño de compresión: 11 a 1, o que quere dicir, que se un CD de música normal contén unhas 13 cancións, nun CD con mp3, teriamos 143. Aparte do aforro do espazo hai que engadir que non se perde apenas calidade de son en bitrates normais ou ata, nun arquivo mp3 do máximo bitrate sacado dun disco de vinilo, pode ter maior calidade de son que un arquivo de CD.

Teoría:
Tal redución de tamaño realízase por eliminación de sons que o oído humano non pode oír. Ao eliminar escalas de sons non audibles redúcese a cantidade de bytes necesarios no arquivo final. O mp3 ten unhas técnicas de compresión dixital diferentes ao CD. Por exemplo, nos arquivos dixitais de CD, se dous sons teñen a mesma frecuencia de onda, elimínase unha delas. En cambio, hai outros parámetros que inflúen nos mp3, por exemplo, se hai un ruído forte, elimínanse os datos dos débiles, pois o oído humano só escoitará o forte. Existen moitas versións do codec mp3. Cada unha delas dictamina que sons se han de eliminar e cales non, por este motivo, non todas as versións e configuracións son iguais.

O bitrate:
Un dos aspectos técnicos mais coñecidos do mp3 é o bitrate. É unha especie de escala do tipo de compresión. A menor bitrate de compresión dun arquivo, máis datos elimínanse e menos ocupa o arquivo, pero naturalmente peor se escoita.