Lonxe quedaron aqueles anos onde Tiësto era sinónimo de trance, un estilo que grazas a el fíxose moi coñecido, e sen dúbida algunha, artistas como Armin Van Buuren hoxe en día -tal vez-  non terían a relevancia que teñen de non ser por esa persoa, que un día foi o número dun do mundo en diferentes topa. Lonxe quedaron temas como Forever Today, Just Be, UR ou Adagio For String. Lonxe quedou o tempo, no que Tiësto sería o primeiro deejay en actuar nas Olimpiadas de Atenas no 2004.

Hai uns días DJ Sneak nunha entrevista dixo textualmente: “A música electrónica evolucionou, pero non da mellor maneira. Lembro que os mellores produtores de música utilizaban os estudios e cada peza de traballo que fixeron foi creada para deixar no tempo o mellor que podían facer. Agora calquera idiota cree que un ordenador o pode convertir en DJ ou produtor.”

As palabras de DJ Sneak non quedaron aí e seguiu criticando a escena sen piedade:

Ás veces descubres a artistas por casualidades, investigando... e neste caso foi pola recomendación dun amigo que escoita R&B. Eu, moi desconfiada díxenlle, seguro que non ten que ver con o tipo de electrónica que me gusta pero reiterouse en que tiña que escoitala. Efectivamente, acertou de pleno, púxenme a ver en youtube un par de videos de Katy B e cativoume por completo, unha rapaza a medio camiño entre a electrónica underground e o mainstream, pero sabendo levar os elementos con coherencia.

Este Luns todos os medios de comunicación facíanse eco da desgracia ocorrida en Xetafe, o falecemento de 2 mozos de 18 anos por indixesta de drogas ó asistir a unha rave. Como era de esperar, as cruzadas contra estes eventos comezaron xa por parte da prensa, poñendo un punto de sensacionalismo e alarmismo sobre a parte da sociedade que non está familiarizada cas raves. Se cadra, con un pouco máis de coñecemento por parte dos medios poderíamos erradicar estas traxedias.