Chegaba o venres, o día que aparecía marcado na miña mente como "gordo" pois a idea era pegarme un atracón de tech-house coma nunca antes. Ver nun mesmo día a Federico Molinari, Nekes, Reboot, Ray Okpara, Mathias Tannzman, Christian Burkhardt, Martínez...

Aclarar que me gústame o house de toda a vida (Chicago) e gústame esta nova onda minimal-house / micro-house desde a primeira que escoitei a Villalobos, fai xa uns cantos aniños...Daquela era difícil conseguir material, e o pouco que saía devorábao. Con isto quero dicir que, o que agora o son tech-house "estea de moda" ten a súa parte boa (hai moi bos dj´s-produtores, con moi boa música, que seguen esa corrente, e é máis fácil escoitala por aí), e a súa parte mala (non me gustaría que pase como co minimal e que toda a escena vólvase "tech-house". Cada un ao seu, por favor).

Logo de descansar do día anterior, comer, asearse e demais, a iso das seis da tarde entramos no centro comercial Maremgnum, onde no terceiro piso celebrábase un showcase dos selos Moon Harbour vs. Freebase con Reboot, Mathias Tannzman, Martínez, Lúa City Express, Ernesto Ferreira, Meat, Dan Drastic, Pan-Pot...

Iamos mentalizados de que a entrada custaba 15 euros, pero chegamos alí e é entrada gratuíta, ou pagabas unha consumición que che valía para un cubalibre ou dous refrescos. O recinto en si constaba de dúas terrazas e a pista era un espazo cadrado, rodeado de cristaleira por onde se coaba o sol que iluminaba aquela tarde o porto deportivo da cidade condal. Lugar inmellorable.

Entramos e estaba picando Dan Drasic. Ao pouco intre apareceu en escena Mathias Tannzman, e nada máis empezou a colocar os seus aparellos, recibiu un sonoro recibimento por parte do púbico. Había gañas de festa e palpábase no ambiente. Saúdo cómplice co público e ponse os cascos. Primeiro tema e respectable no peto.

Puxo unha serie de 3-4 temas, e a partir de aí se intercalaron entre o propio Mathias e Dan Drasic, facendo un b2b que duraría unhas dúas horas longas.

Vídeos: 1, 2, 3

A iso das 9 da noite comeza Reboot, que xa levaba un bo intre merodeando pola cabina, sacándose fotos con todo aquel que llo pedise.

Cominme todo o set de Reboot na primeira fila. Dicir que se o seu live desprende calidade polos catro costados (dou fé), o set do Venres pasado foi incrible. Increible a viaxe musical que nos fixo pasar a todos os presentes, tirando de tech-house marca da casa con moito groove, que só incita a facerche bailar, bailar sen parar. Moita música nova, tirando case todo o set de promos, non faltaron aínda así os must-have da tempada, como o Santos - Hold Home ou moita, moitísima música das súas irmáns Ray Okpara, Johnny D. ou Christian Burkhardt, entre outros.

Deixo un par de vídeos: 1, 2, 3

Saín de alí coa impresión de que nunca mo pasou tan ben en ningunha festa. O sitio ten moita culpa diso, a miña xente tamén por suposto (e iso que faltaban pedras angulares), o ambiente que se respiraba no local fixo o seu, os veleiros pasando por detrás das fiestras facíanche pensar en quen necesita visuais, pero se a alguén lle teño que agradecer o habermo pasado tan sumamente ben é a Frank Heinrich, coñecido neste mundo como Reboot. Grazas. Aínda é hoxe o día en que me levanto e o primeiro que se me vén á mente é "que grande".

E así transcorría a noite, entre sorrisos, cando comezan a soar os primeiros compases do seu tema, caminhando. Brazos no alto todo o mundo, sorrisos de orella a orella e eu cos pelos de punta gozando como un anano. (vídeo)

A festa continuaba, pero nós tiñamos que marcha, pois quedáramos en ir pola noite ó SugarClub. Coas emocións a flor de pel, logo da máxica tarde noite que pasáramos, fómonos de novo ó hotel a hidratarnos un pouco antes de marchar para a praia.

Collemos un taxi que nos deixa na praia do Prat de Llobregat, onde nese mesmo momento cocíanse tres festas distintas. Optamos polo Sugar (Showcase Remote Area vs. Oslo), onde esa noite tiñan que tocar Federico Molinari, Nekes, Ray Okpara, Christian Burkhart, Vera, Shinedoe.. evidentemente, ó ser nunha praia, podías beber tranquilamente, ou senón pedir algo na barra. Unha vez asentados, comezamos a gozar da noite, que ademáis de facer moi boa temperatura, musicalmente falando tiña trazasa de ser moi grande.

Non estou seguro da quen tiven a oportunidade de escoitar, pois non informaban nas pantallas nin había horarios tampouco. De novo house de nova onda, super animado que facía que toda a praia movésese ao ritmo que se lles antollaba.. ata que a iso das 5:30 da mañá, chega a policía, e unha persoa aparece en cabina para desconectar un cable e cortar a música.

Non mo podía crer. Isto non podía estar pasando. fora alí a ver a unha serie de artistas que tiña marcadísimos, que tiña que ver!! e chegara a policía a cortar a nota, como de costume.

Visto o visto, quedábannos dúas opcións: ou pagar 25 euros e entrar na festa Take Off (que desde fóra tiña unha pintaza moi boa) por un par de horas, ou irse para o hotel pensando que unha retirada a tempo pode ser unha vitoria, máis aínda cando ao día seguinte é Sábado, e hai Sónar Día e Sónar Noite.

Continuará...